„Við erum að missa svona þrjú til fimm dýr á sólarhring“

Styrkur fréttarinnar er tvíþættur: bæði minkabóndinn Ásgeir Pétursson og aðstoðaryfirlögregluþjónninn Hjördís Sigurbjartsdóttir eru nafngreindir og tjá sig beint. Þetta er grunnur góðrar fréttamennsku. Viðtölin eru birt í sanngjörnu formi, spurningar blaðamanns birtast á milli og lesandi fær mynd af stöðu mála bæði frá búinu og lögreglunni. Það mætti þó betur fara í nokkrum atriðum: enginn dýralæknir eða fagaðili í dýravelferð er ráðfærður til að meta ástand dýranna, og ekkert kemur fram um hvort dýravernd hefur verið tilkynnt eða hvort gripið hafi verið til aðgerða fyrir frekari afföll. Ekki er heldur minnst á sjónarmið dýraverndarsamtaka, sem er athyglisvert í ljósi þess að bréf voru skilin eftir á tveimur öðrum búum, til vísbendingar um hugsanlega tengingu við dýraréttindaaktívisma. Fréttin gefur aðeins sjónarhornið frá búrekstri og lögreglu, sem er skiljanlegt í brotafrétt en veikir heildarmyndina.