Leigubremsan og vönduð lagasetning
Lögmaður skrifar skoðanagrein um fyrirhugaða leigubremsu ríkisstjórnarinnar og hvetur til yfirvegaðrar umræðu. Hann rekur efni frumvarpsins, vísar í gögn HMS, greinargerð frumvarpsins og norskt nefndarálit, og gagnrýnir einkum að áhrifamat frumvarpsins skorti tölulegt mat á viðbrögðum leigusala.
Í pistli sem birtur er sem skoðun vísar höfundur til heimilda sem lesandi getur sjálfur flett upp: Vegvísis leigumarkaðar HMS, greinargerðar frumvarpsins, leiguskrár HMS og norska nefndarálitsins NOU 2024:19. Slíkt er fátítt í skoðanagreinum og gerir röksemdafærsluna gegnsæja. Höfundur gerir jafnframt skýran greinarmun á því sem gögnin sýna og því sem þau sýna ekki. Dæmið af þrettán mánaða samningum er sett fram með þeim fyrirvara að það sanni hvorki minna framboð né verri stöðu leigjenda.
Veikasti hlekkurinn er fullyrðingin um að myndin „breytist verulega“ þegar leiguverð er leiðrétt fyrir tekjuþróun. Þar fylgir engin tala og engin heimild, þótt sú leiðrétting dragi úr vægi helsta raka stjórnvalda. Tilvísun í „upplýsingar sem lagðar voru fyrir Alþingi“ er einnig óljós; þingskjal hefði mátt nefna.
Rökin eru heiðarleg. Höfundur viðurkennir rök fyrir leyndinni við samráð og gildi fyrirsjáanleika fyrir leigjendur. Togstreitan sem hann bendir á, að hætta sem réttlæti frávik frá samráði hljóti líka að kalla á mat á áhrifum, er beitt og vel rökstudd.
