Hvað kemur ESB málinu við?
Erna Bjarnadóttir hagfræðingur svarar grein Egils Almars Ágústssonar í Viðskiptablaðinu um hægan vöxt landsframleiðslu á mann. Hún hafnar því að tölurnar sýni að kjósendur hafi valið rangt í þjóðaratkvæðagreiðslu um aðildarviðræður við ESB. Hún bendir einnig á að fækkun vinnustunda skipti máli við mat á lífskjörum.
Höfundur nefnir greinina sem hún svarar með titli og miðli og tekur tölur andmælandans gildar í stað þess að véfengja þær. Í skoðanagrein er slíkt merki um heiðarleg rök. Meginröksemdin er skýr og vel afmörkuð: spurningin í þjóðaratkvæðagreiðslunni var um viðræður, ekki einkunn fyrir íslenska hagstjórn. Ályktun um rangt val krefst því sönnunar á því að aðild hefði skilað meiru.
Rökin um vinnustundir eru þó tvíeggjuð. Erna gagnrýnir Egil Almar fyrir að gera lítið úr muninum án þess að sýna hve mikið hann skýri. Sjálf leggur hún ekki fram neina tölu um það og skilur spurninguna jafnopna og hún fann hana.
Andstæðingurinn er auk þess að hluta óljós. „Viðbrögð á samfélagsmiðlum“ og „sumir“ sem krefjast afsökunarbeiðni eru hvorki nafngreindir né vitnað til þeirra. Lesandinn getur því ekki metið hvort þeir eru dæmigerðir. Sönnunarbyrðinni er velt alfarið yfir á hina hliðina án þess að tekið sé á algengustu rökum fyrir aðild, svo sem gjaldmiðli og vaxtastigi. Greinin er rökföst en stendur aðeins í vörn.
