Sigmundur Ernir skrifar: Við fylgjumst betur með fyrirtækjum en farsæld barna
Sigmundur Ernir, þingmaður, heldur því fram í pistli að íslensk stjórnvöld fylgist betur með fyrirtækjum en farsæld barna. Hann styðst við úttekt Ríkisendurskoðunar á framkvæmd farsældarlaganna og ber hana saman við dæmi um íþyngjandi regluverk í atvinnulífi, svo sem leyfisskyldu kleinusölu og kröfur um hákarlaverkun.
Samanburðurinn í fyrirsögninni ber pistilinn uppi, en hann stenst illa nánari skoðun. Matvælaeftirlit með kleinusölu og hákarlaverkun er af allt öðrum toga en skortur á þjónustu við börn. Annað er reglusetning um atvinnurekstur, hitt er fjármögnun og skipulag velferðarþjónustu. Höfundur leggur hvort tveggja á sömu vogarskál án þess að sýna að athygli eða fé fari í raun til eftirlits með fyrirtækjum á kostnað barna.
Fyrri hlutinn stendur traustari fótum. Úttekt Ríkisendurskoðunar er nafngreind og opinber heimild, endursögn hennar virðist hófstillt og lesandi getur flett henni upp sjálfur. Höfundur situr á Alþingi og gagnrýnin beinist að síðasta kjörtímabili; það samhengi hefði mátt nefna berum orðum.
Seinni helmingurinn hvílir á óljósum dæmum: „um árið“, ónafngreindir athafnamenn og samtöl á löngum fréttamannsferli. Hvorki ártal, reglugerð né tiltekið mál er nefnt, svo lesandinn getur ekki metið hvort dæmin séu dæmigerð. Pistillinn er lipurlega skrifaður og áhyggjurnar af börnunum réttmætar, en röksemdin tengir tvö ólík mál saman með mælskulist fremur en rökum.
