Á­kafir þátt­tak­endur beggja fylkinga rugli fólk viljandi í ríminu

Greinin hvílir á einum nafngreindum sérfræðingi og gefur honum mikið rými til að lýsa ástandi umræðunnar. Eiríkur Bergmann er viðurkenndur prófessor í stjórnmálafræði og trúverðug heimild í þessu samhengi; það er styrkur. Hins vegar er verulegur veikleiki að enginn fulltrúi annarrar hvorrar fylkingarinnar fær að svara eða setja sjónarmið sín fram. Þegar greinin heldur því fram að báðar hliðar stundi upplýsingamengun og tileinki sér popúlisma, hefði verið sjálfsagt að leita til talsmanna bæði já- og nei-hliðarinnar til viðbragða. Án þess verður framsetningin einróma: einn fræðimaður dæmir umræðuna, án þess að lesandinn fái að heyra aðra rödd. Samanburðurinn við Brexit er áhugaverður en er ekki útfærður; hvaða atriði eiga við, og hvar liggur munurinn? Þar hefði fréttamaðurinn getað dýpkað efnið. Jafnvægið er ásættanlegt að því leyti að Eiríkur gagnrýnir báðar fylkingar jafnt, en fréttamennska sem byggist á viðtali við einn mann um pólitískt viðkvæmt efni skortir raddflóru.