Ég er ekki tilbúin að stökkva
Kennari og deildarstjóri við Reykholtsskóla gagnrýnir innleiðingu tölueinkunna í grunnskólum. Hún telur breytinguna illa undirbúna, kostnaðinn lenda á kennurum og hraðar ráðherraskiptingar grafa undan stefnufestu. Hún kallar eftir samræmdum viðmiðum, tíma og fjármagni áður en nýtt námsmat verður skyldubundið.
Tímalínan ber greinina uppi. Kynning 7. ágúst, drög í Samráðsgátt 8. október undir máli S-193/2026 og uppfært vægi 7. október: allt eru þetta dagsetningar sem lesandinn getur flett upp. Heimildaskráin í lokin er óvenjuleg í skoðanagrein og til fyrirmyndar. Höfundur greinir líka frá starfi sínu, svo lesandinn veit hvaðan sjónarhornið kemur.
Rökin um sambærileika einkunna eru skýrasti hlutinn. Ef hver skóli ákveður vægi sjálfur er spurningin um hvað „tvær sjöur“ merkja raunveruleg og vel útfærð. Á hinn bóginn eru rök ráðuneytisins aðeins afgreidd sem orðalag úr fréttatilkynningu. Höfundur tekst aldrei á við sterkustu útgáfu þeirra, og allar raddirnar sem hún vísar til eru á sama máli og hún.
Kaflinn um ráðherraskipti veikir heildina. Að stefnan ráðist af „dagsformi eða fæðingardegi ráðherrans“ er háð en ekki röksemd. Hrósið um kennslureynslu Ásthildar Lóu er hliðarspor sem tengist einkunnamálinu lauslega. Án þessa kafla hefði greinin verið hnitmiðaðri og haldið betur.
