Fóru of geyst í innleiðingu laganna

Greinin byggir að mestu á einum heimildarmanni, Salvöru Nordal umboðsmanni barna, sem túlkar niðurstöður skýrslu Ríkisendurskoðunar. Skýrslan sjálf er nafngreind og sannreynanleg heimild, en blaðamaðurinn vitnar ekki beint í hana; allar staðhæfingar eru settar fram í gegnum viðmælendann eða í inngangi án beinna tilvísana. Til dæmis er fullyrðingin um að lögin tryggi hvorki auknar forvarnir né snemmtækan stuðning ekki studd tilvitnun úr skýrslunni sjálfri, þótt líklegt sé að hún komi þaðan. Þetta er veikleiki sem skerðir sannreynanleika fyrir lesandann. Jákvætt er að blaðamaður reyndi sannarlega að ná í bæði ráðherra og staðgengil, sem sýnir vilja til jafnvægis; sú tilraun er skráð í lok greinarinnar. Raddflóra greinarinnar er þó einsleit: engum öðrum fagaðilum, sveitarfélögum eða fulltrúum ráðuneytisins er haldið á lofti. Greinin hefði öðlast meira dýpt ef vitnað hefði verið til tiltekinna niðurstaðna í skýrslunni sjálfri, til dæmis tölulega, eða ef sjónarmið sveitarfélaga sem innleiðingin gekk vel hjá hefðu verið tekin með. Framsetningin er nokkuð einhliða gagnrýnin, þótt efnið gefi að vísu tilefni til gagnrýni.