„Við hefðum viljað sam­ráð frekar en sam­tal“

Veigamesta gallinn er skýr: greinin fjallar um ákvörðun menntamálaráðherra og gagnrýni á skort á samráði, en ráðuneytið fær ekki að svara. Ekkert viðtal við ráðherra eða talsmann ráðuneytisins er birt, engin yfirlýsing þaðan tilgreind. Þegar kjarni fréttarinnar er sú gagnrýni að samráð hafi verið ábótavant er ráðuneytinu nauðsynlegt að fá tækifæri til að svara; án þess verður myndin einhliða. Blaðamaðurinn vísar í „heimildir fréttastofu" um hita á fundum, sem er viðurkennd venja í fréttamennsku, en þar sem þetta er eina óháða staðfestingin á ágreiningi hefði fréttinni orðið til hagsbóta að nefna a.m.k. hvort leitað var eftir svörum ráðuneytisins. Staðreyndir um nýja einkunnaskalann eru greinilega sóttar í opinberar tilkynningar og eru sannreynanlegar; sá hluti er vel unninn. Heildarniðurstaðan er sú að greinin er ágæt sem skjótt yfirlit yfir viðhorf kennara, en hún vantar hinn helminginn af sögunni til að teljast fullnægjandi jafnvægi í frétt sem merkt er sem ritstjórnarefni.