Vilja banna frjáls ferða­lög ísraelskra ferða­manna á Ís­landi

Alvarlegasti gallinn er algjör skortur á jafnvægi. Greinin er í eðli sínu óbreytt áróðursefni frá BDS-hreyfingunni; öll tilvitnun kemur frá Elsu Maríu Blöndal, allar fullyrðingar um morðhótanir, áreitni og meinta stríðsglæpamenn á Íslandi eru teknar beint úr tilkynningu hreyfingarinnar án þess að nokkur óháð heimild staðfesti þær. Blaðamaður tilgreinir að hreyfingin hafi ekki fengið svör frá stjórnvöldum, en það leysir ekki miðilinn undan þeirri skyldu að leita sjálfstætt eftir viðbrögðum. Hvers vegna var ekki hringt í dómsmálaráðuneytið, ríkislögreglustjóra eða utanríkisráðuneytið og beðið um afstöðu? Hvers vegna var engum lögfræðingi, sérfræðingi í alþjóðarétti eða fræðimanni gefið tækifæri til að meta lagalegan grundvöll krafnanna? Fullyrðingin um að almennum hegningarlögum beri stjórnvöldum skyldu til aðgerða er sett fram sem staðreynd en kemur eingöngu úr tilkynningu hagsmunahóps; túlkun lögfræðings hefði skipt sköpum. Tölur frá Ferðamálastofu eru sannreynanlegar og gefa greininni eitthvert fréttaverðmæti, en nýjustu gögn eru frá 2021, og blaðamaður gerir enga tilraun til að útskýra hvers vegna nýrri tölur vantar. Framsetningin er einsleit: fyrirsögnin sjálf endurspeglar orðalag BDS-áskorunarinnar, ræður og tilfinningaleg orðræða heimildamanns eru birt nánast án gagnrýninnar spurningar, og alvarleg orð eins og „stríðsglæpir" og „þjóðarmorð" eru notuð án fyrirvara eða skilgreiningar. Þetta er frétt sem uppfyllir skilyrði ritstjórnarefnis en virkar í reynd sem vettvangur fyrir einn hagsmunaaðila.