Leigubremsan leysir ekki húsnæðisvandann ein og sér
Bæjarfulltrúi Miðflokksins í Vestmannaeyjum færir rök gegn fyrirhugaðri leigubremsu og lækkun endurgreiðslu virðisaukaskatts af byggingarvinnu. Hann telur aðgerðirnar saman draga úr framboði húsnæðis og vísar til reynslu Berlínar, frumvarps á Alþingi og umfjöllunar Samtaka iðnaðarins.
Vísir birtir greinina sem skoðun, og sem slík er hún óvenju vel búin heimildum. Höfundur vísar beint í frumvarpið um húsaleigulög, greinargerð frá 2023, rannsókn DIW Berlin og tilkynningu Samtaka iðnaðarins með dagsetningu. Hann gerir líka heiðarlegar tilslakanir: viðurkennir muninn á leiguþaki og leigubremsu og að vextir, laun og efnisverð skýri hluta kostnaðarhækkana.
Berlínardæmið ber þó meiri þunga en það þolir. Höfundur viðurkennir sjálfur að íslenska úrræðið sé annað, en vísitölutengd hækkun er mun mildari aðgerð en frysting Berlínar, og þær rannsóknir sem greina á milli slíkra útfærslna koma hvergi fram. Mat á áhrifum virðisaukaskattsins hvílir að mestu á Samtökum iðnaðarins, hagsmunaaðila sem höfundur kynnir ekki sem slíkan.
Veikasti hlutinn fjallar um óhagnaðardrifin leigufélög. Þar er gefið í skyn að tengdir aðilar hagnist á opinberu fé, en ekkert dæmi eða gögn fylgja; höfundur kallar raunar sjálfur eftir þeim gögnum í lokin. Ummæli Ásgeirs berast lesanda auk þess óbeint, í gegnum spurningu úr sal.
