Bar að varðveita persónuupplýsingar Þorsteins Más
Fréttin greinir frá dómi Héraðsdóms Reykjavíkur sem sýknaði Seðlabanka Íslands af miskabótakröfu Þorsteins Más Baldvinssonar vegna varðveislu persónuupplýsinga hans. Rakin eru rök dómsins, forsaga málsins frá húsleit hjá Samherja árið 2012 og athugasemdir dómsins við úrskurð Persónuverndar.
Forsendur dómsins eru raktar af óvenjulegri nákvæmni. Lesandinn fær dagsetningar, fjárhæðir, lagatilvísun og skýra mynd af því hvers vegna héraðsdómur taldi varðveisluna lögmæta, meðal annars vegna skyldu bankans gagnvart Þjóðskjalasafni. Forsagan, frá húsleitinni 2012 til dóma Landsréttar 2022, er sett fram skipulega og skýrir vel hvers vegna nýja málið er annað en það fyrra.
Veikleikinn felst í því að fréttin hvílir alfarið á dómsskjalinu sjálfu. Hvorki Þorsteinn né lögmaður hans fá að bregðast við niðurstöðunni, og lesandinn fær ekkert að vita um hvort áfrýjun komi til greina. Persónuvernd situr líka eftir án svars, þótt héraðsdómur geri verulegar athugasemdir við forsendur úrskurðar hennar. Stofnun sem fær slíka gagnrýni frá dómstól hefði átt að fá tækifæri til að tjá sig.
Framsetningin er hlutlaus og fylgir orðalagi dómsins, til dæmis „meints miska“, án þess að blaðamaðurinn taki afstöðu. Þetta er traust og vel unnin dómsfrétt sem hefði orðið betri með einu eða tveimur símtölum.
