Fæddist á Íslandi en þurfti áratugi til að fá það staðfest
Helgarviðtal við Jónínu Shipp, sem fæddist í Reykjavík árið 1959 en fékk íslenskan ríkisborgararétt ekki staðfestan fyrr en 67 ára. Rakin er fjölskyldusaga hennar, búseta í Alabama og áralöng samskipti við Alþingi og Útlendingastofnun.
Gátan sem knýr söguna áfram er aldrei leyst: hvers vegna stúlka fædd í Reykjavík af íslenskri móður „var ekki til í bókunum“ árið 1977. Lesandinn fær aðeins óljósa minningu Jónínu um bréf frá Hagstofunni. Blaðamaður hefði getað útskýrt hvaða lagareglur giltu um ríkisfang barna á þessum tíma, til dæmis hvort hjónaband foreldranna árið 1960 hafi ráðið úrslitum. Þar liggur stærsta gloppa greinarinnar.
Að öðru leyti er viðtalið vel unnið og á ekki að meta sem rannsóknarfrétt. Frásögnin er skýr, tímalínan heldur og blaðamaður bætir við staðreyndum sem lesandi getur sannreynt: heimild til tvöfalds ríkisfangs frá 1. júlí 2003 samkvæmt Ísland.is, ákvörðun Alþingis 14. júlí 2025 og reglur um kosningarétt erlendra ríkisborgara. Eldri ummæli úr viðtölum RÚV og Mannlífs eru rétt eignuð.
Ein rödd ber verkið, eins og viðtalsformið gerir ráð fyrir. Jónína segir þó að beiðni hennar um að færa umsóknina yfir í endurveitingu hafi verið hafnað án skýrra raka. Þar hefði stutt svar frá Útlendingastofnun eða orð frá lögmanni hennar, Vigdísi Ó. Hässler, gefið lesandanum fastara land undir fótum.
