Lofthjúpurinn er ekki verðbólguspá – þegar prófessorinn villist út fyrir sitt sérfræðisvið
Skoðanagrein þar sem Sveinn Atli Gunnarsson svarar grein Helga Tómassonar, prófessors emeritus, um „dellu-fylgni“ og loftslagsmál. Höfundur heldur því fram að Helgi beiti tölfræðiaðferðum hagfræðinnar á eðlisfræðilegt kerfi og líti fram hjá rannsóknum sem þegar svari spurningum hans.
Vísir birtir greinina sem skoðun og hún er metin sem rökfærsla. Hún tekur fullyrðingar Helga fyrir lið fyrir lið: Stykkishólm, mælingarnar á Hawaii, IPCC og ummæli um að styrkur koltvísýrings sé „ekki skaðlegur“. Lesandinn getur borið svörin saman við frumgreinina á sama vef. Höfundur greinir líka frá aðild sinni að loftslagshópnum París 1,5, og það er heiðarlegt.
Veikleikinn er í upphafinu. Höfundur fullyrðir að Helgi „virðist halda“ að þúsundir vísindamanna hafi fallið í byrjendagildru, og sú mynd er ýkt útgáfa af málflutningi andstæðingsins. Ítrekaðar vísanir til eftirlauna prófessorsins og sérsviðs hans bæta engu við rökin, ekki síst þar sem höfundur talar sjálfur utan eigin fræðasviðs.
Sumar meginfullyrðingarnar eru óþarflega lauslega studdar. Höfundur segir að niðurstöður tímaraðarannsókna á loftslagsgögnum séu „alltaf þær sömu“ en nefnir enga þeirra. Hann vísar til heils kafla í skýrslu IPCC án þess að tilgreina hvaða kafla. Ísótópafingrafarið og sjávarstaðan á mið-Plíósen eru traust efnisatriði. Ein tilvísun í hvert þeirra hefði gert röksemdirnar enn sterkari.
