Treysta Alþingismenn ekki Alþingi?
Aðsend skoðanagrein á Vísi þar sem höfundur leggst gegn frumvarpi um bókun 35 og forgangsreglu EES-réttar. Hann telur að talsmenn reglunnar vantreysti Alþingi og hvetur til þess að Ísland taki til fullra varna í máli ESA fyrir EFTA-dómstólnum.
Grein í skoðanaflokki, og þungamiðja hennar er hugarlestur: höfundur fullyrðir að talsmenn forgangsreglunnar „treysti Alþingi ekki“ í stað þess að fjalla um þau rök sem þeir sjálfir færa fram, til dæmis réttaröryggi einstaklinga þegar yngri lög stangast á við innleiddar EES-reglur. Andstæðingunum er eignuð afstaða sem þeir hafa ekki lýst, og síðan er hún hrakin. Slíkt er strámaður, ekki rökræða.
Staðreyndafullyrðingar eru jafnframt settar fram sem óyggjandi. Að ágreiningsmál séu „innan við tíu á þrjátíu árum“ og að EFTA-dómstóllinn hafi „margoft“ leiðrétt ESA kann að eiga sér stoð, en ekkert mál er nefnt og engin heimild gefin. Setningin „þetta er ekki álitamál heldur staðreynd“ kemur ekki í stað dæmis. Höfundur lítur einnig fram hjá augljósri mótbáru: séu árekstrar jafn fáir og hann segir, reynir sjaldan á forgangsregluna.
Greinin á þó raunverulegan kjarna. Munurinn á óbundnum löggjafa og löggjafa sem þarf að taka sérstaklega fram undantekningu er skýrt orðaður, og spurningin um hvers vegna ekki sé tekið til varna er lögmæt. Hún hefði staðið sterkari án þess að afgreiða andmælendur sem menn sem annaðhvort „misskilji“ eða „fegri“ málið.
