Ó­sáttur við skjal Samkeppniseftirlitsins: „Mér finnst þetta bara ó­fag­legt“

Stærsti veikleikinn er augljós: greinin gefur einungis einum aðila, hagsmunaverði olíu- og verslunargeirans, vettvang til að gagnrýna opinbera stofnun, en Samkeppniseftirlitið fær enga rödd. Ekki er minnst á tilraun til að ná í viðbrögð eftirlitsins, forstjóra þess eða annarra sem kunna að sjá málið öðruvísi, svo sem fulltrúa neytenda eða fræðimanna í samkeppnismálum. Þetta er verulegt jafnvægisvandamál í frétt sem birt er sem ritstjórnarefni, ekki sem skoðanagrein eða viðtal. Framsetningin styrkir þetta enn; fyrirsögnin tekur beint upp orðalag heimildamannsins og fréttin les eins og málsvörn olíufélaganna frekar en hlutlæg umfjöllun. Tölulegar staðhæfingar um álagningu eru sagðar koma úr skjali Samkeppniseftirlitsins og tilkynningu þess, sem er staðfest heimild, en blaðamaðurinn bætir engu sjálfstæðu við. Samanburðurinn við sænskt skjal, sem Benedikt nefnir, er ósannreyndur og óskilgreindur. Þetta er í raun einhliða viðtal birt sem frétt, og skortur á mótrödd er ekki hægt að réttlæta með neinu fréttamódeli.