Seðlabankinn sýknaður í máli Þorsteins
Greinin segir frá því að Héraðsdómur Reykjavíkur hafi sýknað Seðlabanka Íslands af miskabótakröfu Þorsteins Más Baldvinssonar vegna varðveislu gagna úr húsleit hjá Samherja árið 2012. Fréttin rekur stuttlega forsögu málsins en tekur fram að dómurinn hafi ekki verið birtur.
Dómur sem enginn hefur lesið er kjarni fréttarinnar. Í lokin kemur fram að hann hafi ekki verið birtur, og lesandinn fær því engin forsendur fyrir sýknunni. Það er skiljanlegt í fréttaflutningi sama dag, en þá hefði blasað við að leita viðbragða. Hvorki Þorsteinn Már, lögmaður hans né talsmaður Seðlabankans er spurður hvort dóminum verði áfrýjað eða hvernig niðurstaðan horfi við þeim.
Baksviðið er vel valið og skýrt: tímasetning húsleitarinnar, gagnamagnið og sú staðreynd að gögnin voru enn í vörslu bankans vorið 2020. Hvaðan síðastnefnda atriðið kemur er hins vegar ekki tilgreint; það gæti byggst á dómskjölum eða fyrri umfjöllun, en lesandinn getur ekki staðreynt það innan fréttarinnar sjálfrar. Fjárhæð kröfunnar kemur heldur ekki fram, þótt málið sé sagt „umfangsmikið“.
Framsetningin er hlutlaus og nákvæm. Fréttin skilar því sem hún lofar en fer ekki lengra, og vantar því þá eina viðbót sem hefði gert hana að meira en tilkynningu.
