„Þetta er allt of hár dómur“
Fréttin greinir frá viðbrögðum verjenda eftir að sex voru dæmd í Héraðsdómi Suðurlands í Reykholtsmálinu. Lögmaður Andra Más telur átta ára dóm of þungan, en lögmenn Ingunnar og Péturs Más bregðast við þriggja ára dómum skjólstæðinga sinna. Einnig er sagt frá umfangsmiklum símaupptökum sem lágu fyrir í málinu.
Allar raddir greinarinnar koma úr sömu átt. Þrír verjendur tjá sig um dómana yfir skjólstæðingum sínum, en hvorki ákæruvaldið né réttargæslumaður brotaþola fá orðið. Í frétt sem skrifuð er sama dag og dómur fellur er skiljanlegt að viðbrögðin séu takmörkuð, og verjendur eru réttmætir heimildarmenn um eigin afstöðu. Fyrirsögnin gerir þó orð eins lögmanns að ramma fréttarinnar.
Þyngst vegur fullyrðing Þorgils um að refsingin sé „ekki í samræmi við dómaframkvæmd og fordæmi“. Hún stendur óhögguð. Fullyrðingin er sú afgerandi í greininni og hefði kallað á samanburð við sambærileg mál eða stutt álit sérfræðings í refsirétti. Án þess hefur lesandinn ekkert til að meta hana út frá.
Að öðru leyti er vel að verki staðið. Heimildarmenn eru nafngreindir, dómstóll og refsingar tilgreindar, og frásögnin af símaupptökum Andra Más veitir raunverulegt samhengi um sönnunarfærsluna. Fram kemur heiðarlega að dómurinn hafi ekki enn verið birtur. Traust fyrstu viðbrögð, en sjónarhornið er aðeins eitt.
