K-kúrfu hagkerfið
Ásgeir Brynjar Torfason heldur því fram að íslenska hagkerfið hafi skipst í tvo leggi eins og bókstafurinn K og að verðbólgan stafi af verðhækkunum atvinnulífsins og gjaldahækkunum hins opinbera, ekki af launum lægri hópa. Hann gagnrýnir einnig fjármálastjórn, ný lög um opinber fjármál og afstöðu seðlabankastjóra til leigufrumvarps.
„Sú verðbólga ... var alls ekki tilkomin vegna verkalýðshreyfingarinnar“: þetta er burðarás umræðugreinarinnar, en höfundur styður fullyrðinguna ekki með neinum gögnum. Hvergi er vísað í mælingar Hagstofunnar, launaþróun eftir tekjuhópum eða greiningu á hlut opinberra gjalda í vísitölunni. Skoðanagrein þarf ekki að gæta jafnvægis, en sá sem segir aðra fara gegn staðreyndum verður að sýna þær.
Skýringin á K-kúrfunni er hins vegar góð. Dæmið um hvernig meðallaun geta hækkað þótt helmingurinn tapi kaupmætti er skýrt og upplýsandi. Tölurnar um 3,5% samningsbundna hækkun og verðbólgu nærri 6% má sannreyna í kjarasamningum og opinberum gögnum, þótt þeirra sé ekki getið.
Annað er veikara. Skotið á ónafngreindan fyrrverandi fjármálaráðherra, sem sagður er „flúinn úr verðbólgulandinu“ í golf, byggist á dylgjum en ekki rökum. Sagan af gömlu konunni í Madríd er hvorki tímasett né rakin til heimildar. Ummæli seðlabankastjóra um frumvarp, sem hann er sagður ekki hafa lesið, hvíla á orðrómi. Tvisvar raðar höfundur saman fyrirbærum en tekur fram að ekkert orsakasamhengi sé á milli þeirra; slíkt stílbragð gefur í skyn það sem ekki er sagt berum orðum.
