„Þeir hlæja oft hæst og tómast sem hafa yfir minnstu að hlæja“
Fréttin lýsir orðaskiptum á Alþingi þar sem Sigurður Ingi Jóhannsson, þingmaður Framsóknarflokksins, kvartaði undan því að veist hefði verið að sér fjarstöddum í umræðu um skipan stjórnar Landsvirkjunar. Hann gagnrýndi einnig svar Daða Más Kristóferssonar fjármálaráðherra. Greinin byggir á beinum tilvitnunum úr ræðu hans og lýsingu blaðamanns á andrúmsloftinu í þingsal.
„Væntanlega vegna þess að Sigurður Ingi virtist þá þegar orðinn nokkuð æstur.“ Þannig skýrir blaðamaðurinn hláturinn í þingsal, en skýringin er getgáta sett fram sem lýsing og litar alla fréttina. Fyrirsögnin er sótt í hita augnabliksins og lýsingin á þingmanni sem slær í ræðupúltið dregur upp mynd af reiðum manni. Hvað deilt er um skýrist hins vegar lítið.
Stærsti gallinn liggur í því hver fær að tala. Svar Daða Más Kristóferssonar fjármálaráðherra kemur aðeins fram í endursögn Sigurðar Inga sjálfs. Samt féll það í sama fyrirspurnartíma og er aðgengilegt í opinberum gögnum þingsins. Lesandinn veit því ekki hvað ráðherrann sagði í raun um að „henda starfsmönnum undir rútuna“. Sama gildir um þingflokk Samfylkingarinnar og þingflokksformann Viðreisnar: hvergi kemur fram hvað þau sögðu meðan hann var fjarstaddur.
Fréttin byggir þó á beinni athugun úr þingsal og tilvitnanir eru skýrt eignaðar. Samhengið er aftur á móti rýrt. Setningin „um þetta hefur verið fjallað í fjölmiðlum“ kemur í stað skýringar á deilunni um stjórn Landsvirkjunar.