„Það er bæði pólitískt og skipulagslegt“
Jón Gnarr greinir frá því að hann hafi sagt sig úr þingflokki Viðreisnar vegna ósættis við forgangsröðun mála, einkum í málefnum barna í flóknum vanda og frelsismálum. Hann verður áfram flokksfélagi, sinnir nefndarstörfum og styður ríkisstjórnina. Fréttin byggir á viðtali við hann einan.
„Skipulagslegar“ ástæður eru nefndar í fyrirsögn og strax í inngangi, en lesandinn fær aldrei að vita hverjar þær eru. Jón Gnarr ræðir forgangsröðun í málefnum barna í flóknum vanda og frelsismál, sem eru pólitískar ástæður. Hinn þátturinn, sem fyrirsögnin lofar, er hvorki skýrður né virðist hafa verið spurt um hann. Einföld eftirfylgnispurning hefði skipt þar sköpum.
Fréttin byggir alfarið á einum heimildarmanni, Jóni sjálfum. Slíkt er eðlilegt þegar þingmaður skýrir eigin ákvörðun, en hann gagnrýnir um leið forgangsröðun þingflokksins. Hvorki formaður flokksins né formaður þingflokksins fær færi á að svara, og ekki kemur fram hvort leitað hafi verið til þeirra. Lesandinn sér því aðeins aðra hlið málsins.
Tilvitnanir eru ítarlegar og afstaða Jóns til ríkisstjórnarinnar er skýrt dregin fram, sem er gagnlegt. Samhengið vantar þó: um hvaða mál er deilt og hvaða áhrif úrsögnin hefur á stöðu meirihlutans. Endurtekningar í textanum taka rými sem betur hefði nýst til þess.
