Á von á að lækkun skili sér fljótt til bensíndælunnar

Greinin nær ágætlega utan um kjarna málsins og gefur bæði meirihluta og minnihluta rými til að tjá sig, sem er jákvætt frá sjónarhóli jafnvægis. Kristrún Frostadóttir er tilvitnuð ítarlega og Hildur Sverrisdóttir fær að koma fram með gagnrýni á tímaramma aðgerðanna og vísað er til breytingartillögu minnihlutans sem var felld. Þetta gefur lesandanum mynd af tveimur hliðum. Það sem vantar er þó nokkuð: engin óháð sérfræðiheimild er notuð til að meta hvort ellefu prósenta lækkun á dælunni sé raunhæft mat eða ekki. Fullyrðing forsætisráðherra um þá tölu stendur órökstudd og ómótsögð. Einnig hefði mátt spyrja hvað verðlagseftirlitið felur nákvæmlega í sér, þar sem minnihlutinn barðist gegn því en lesandinn fær enga útskýringu á efni þess. Hildur Sverrisdóttir nefnir að þingið sé ekki að störfum í september en blaðamaður skoðar ekki hvort ríkisstjórn geti gripið til annarra úrræða, til dæmis bráðabirgðalaga. Greinin er þannig frekar skýrslugerð af þingstörfum en raunveruleg fréttaskrif þar sem fullyrðingar eru prófaðar. Samt sem áður er greinin vel skipulögð og skýr, og uppfyllir lágmarkskröfur um heimildanotkun og jafnvægi.