Stærsta rannsókn sinnar tegundar sýnir að eftirsjá vegna kynleiðréttingar er afar sjaldgæf
Fréttin fjallar um rannsókn í JAMA Pediatrics á eftirsjá meðal fólks sem hóf hormónameðferð á barns- eða unglingsaldri. Um þrjú prósent þátttakenda sögðust sjá eftir meðferðinni. Greinin rekur niðurstöður, ástæður eftirsjár og ályktanir höfunda um stefnumótun.
Eina sérfræðiröddin í fréttinni er stjórnarmaður í WPATH, og orð hans eru fengin að láni úr The Washington Post. Hann er ekki óháður álitsgjafi heldur fulltrúi samtakanna sem setja þau viðmið sem rannsóknin er sögð styðja. Enginn gagnrýninn fræðimaður er spurður álits, þótt meðferðin sé umdeild og nokkur Evrópuríki hafi takmarkað hana á grundvelli eigin úttekta.
Aðferðafræðin fær enga skoðun. Lesandinn fær ekki að vita hvernig þátttakendur voru valdir, hversu hátt svarhlutfallið var eða hvort þeir sem hættu meðferð náðust yfirhöfuð. Þær spurningar ráða úrslitum um gildi niðurstaðna um eftirsjá. Fullyrðingin um „stærstu rannsókn sinnar tegundar“ er heldur ekki rökstudd.
Framsetningin hallar í eina átt. Millifyrirsögnin „Ganga gegn rökum þeirra sem vilja banna meðferðina“ tekur undir túlkun höfunda í stað þess að greina frá henni. Óljóst er líka hver „höfundur greinarinnar“ er, sem bendir til að efnið sé endursagt úr erlendum miðli án þess að það sé tekið fram. Rannsóknin sjálf er nafngreind heimild sem lesandinn getur fundið, en hún er borin fram án þess að reynt sé á hana.