Flokkur fólksins klippir á bremsur unga fólksins
Hagfræðinemi gagnrýnir frumvarp félags- og húsnæðismálaráðherra um leigubremsu og heldur því fram að það færi verðbólguáhættu yfir á einstaklinga sem leigja út eina íbúð með verðtryggðu láni. Hann spáir minna framboði og hærri upphafsleigu, vísar til Svíþjóðar sem víti til varnaðar og leggur fram þrjár tillögur.
Reikningsdæmið um unga parið ber greinina uppi. Það er gagnsætt og tölurnar ganga upp: 82.000 krónur samsvara um 2,3% af 3,6 milljóna ársleigu. Forsendan er þó hæpin. Höfundur lætur verðbólguna bíta á alla leiguna, þótt það sé afborgun lánsins sem hækkar með vísitölu, ekki leigan í heild. Sé afborgunin lægri en leigan er tapið minna en dæmið sýnir.
Heimildavalið er misjafnt. Leigumarkaðskönnun HMS er traust opinber heimild. Tvær lykilfullyrðingar, um hlutfall einstaklinga meðal leigusala og um áhrif laganna frá 1979, koma hins vegar frá Húseigendafélaginu, hagsmunasamtökum eigenda, án þess að lesandanum sé bent á það. Biðlistatölurnar frá Stokkhólmi eru nákvæmar en ekki er getið hvaðan þær koma.
Samdráttur í framboði er settur fram sem nánast óhjákvæmileg afleiðing, en höfundur glímir hvergi við gagnrök, svo sem hömlur á skammtímaleigu eða þá staðreynd að skortur í Stokkhólmi á sér fleiri skýringar en leigureglur. Á móti kemur að hann viðurkennir markmið frumvarpsins af heilindum og krefst sjálfur óháðrar úttektar. Það styrkir trúverðugleika röksemdafærslunnar.
