Hið opinbera er að vinstrast fyrir
Elliði Vignisson, bæjarstjóri í Ölfusi, heldur því fram í skoðanagrein að hið opinbera tefji frumkvöðla og fyrirtæki með leyfum, sektum og einokun. Hann nefnir deilu hlaðvarpsstjórnenda við Fjölmiðlanefnd, tafir hjá Orkustofnun, sekt Neytendastofu og mál Santé og Smáríkisins gegn einkarétti ÁTVR. Ástæðuna rekur hann til ríkishyggju sem hann tengir vinstrisinnaðri stjórnmálasýn.
Orðaleikurinn „að vinstrast fyrir“ ber alla greinina, en höfundur grefur sjálfur undan honum. Hann viðurkennir að ríkishyggja eigi sér „fylgismenn víðar en í vinstriflokkum“ og ekkert dæmanna er tengt vinstri stefnu eða vinstri stjórnvöldum. Fyrirsögnin lofar því pólitískri greiningu sem textinn skilar ekki; tengingin við vinstrið er stílbragð en ekki rökstuðningur.
Dæmin sjálf eru styrkur greinarinnar. Þau eru áþreifanleg, nefna stofnanir, fjárhæðir og tímalengd, og lesandi getur flett þeim upp. Valið er hins vegar einhliða, eins og skoðanagreinum er heimilt, en það gengur lengra en að velja dæmi. Fjölmiðlanefnd, Neytendastofa og ÁTVR framfylgja lögum frá Alþingi. Greinin lýsir þeim samt sem „duttlungum“ og nefnir hvorki lagagrundvöllinn né hvaða tilgangi skráningarskyldan á að þjóna.
Sama gildir um áfengismálin. Þar er óútkljáð lagaleg deila sett fram sem augljós þversögn og ekki getið um að dómstólar fjalli einmitt um hvort netsalan sé lögleg. Sem málflutningur er greinin skýr og vel byggð, en hún forðast sterkustu mótrökin í stað þess að svara þeim.