Ósamræmi og skekkjur í forsendum skipulagsyfirvalda dýru verði keyptar
Aðsend grein í Innherja eftir framkvæmdastjóra Aflvaka, sem kemur að fyrirhugaðri uppbyggingu í Gunnarshólma. Höfundur heldur því fram að forsendur skipulagsyfirvalda á höfuðborgarsvæðinu um fjölda íbúa á hverja íbúð séu úreltar og ósamræmdar, að íbúðaþörf sé því stórlega vanmetin og að færa þurfi vaxtarmörkin út.
Neðst í greininni kemur fram að höfundur stýrir félagi sem á beinna hagsmuna að gæta af því að vaxtarmörkin verði færð út. Það er heiðarlegt að upplýsa um það. Hins vegar vegur þyngra að spár Aflvaka sjálfs eru tvívegis notaðar sem gögn í röksemdafærslunni, án þess að aðferð þeirra sé lýst.
Greinin er óvenju vel studd tilvísunum: þróunaráætlunum SSH, húsnæðisáætlunum sveitarfélaganna, HMS, Hagstofunni, ONS, Boverket og UBS. Lesandinn getur flett flestu upp. Gallinn liggur í túlkuninni. Höfundur viðurkennir sjálfur að talan 1,67 lýsi fólksfjölgun á hverja nýja íbúð á landinu öllu en ekki heimilisstærð, en reiknar samt út frá henni 47% vanmat. Fullyrðingin „hvorug skekkjan er umdeild“ gengur lengra en gögnin leyfa.
Helsti veikleikinn er einsleit orsakaskýring. Skortur og hæg sala stórra íbúða eru raktar til skipulagsforsendna. Vextir, byggingarkostnaður og fjármögnun eru hvergi nefnd, og rök fyrir þéttingu byggðar fá enga umfjöllun. Einnig vantar heimild fyrir því að húsnæðisliðurinn skýri nær helming verðbólgu frá 2015.
