Rifust um launin og allt fór í háaloft
Fréttin segir frá dómi Héraðsdóms Reykjaness sem sýknaði ónafngreint fyrirtæki af launakröfu fyrrverandi starfsmanns. Starfsmaðurinn hafði hellt svívirðingum yfir framkvæmdastjóra og, að mati dómsins, hótað honum ofbeldi. Dómurinn taldi fyrirtækinu hafa verið heimilt að rifta ráðningarsambandinu fyrirvaralaust.
Dómurinn sjálfur er traust frumheimild og fréttin fer vel með hann. Frásögn beggja aðila er rakin hlutlaust áður en kemur að niðurstöðunni. Lesandinn sér skýrt hvað starfsmaðurinn viðurkenndi, hvað hann neitaði og hvað dómurinn taldi sannað. Þessi greinarmunur er einmitt það sem skiptir máli í dómsfrétt. Tölur og dagsetningar ganga upp innbyrðis.
Engu að síður vantar upplýsingar sem auðvelda sannprófun: hvorki málsnúmer né dagsetningu dómsins. Lesandi sem vill fletta honum upp þarf að leita sjálfur. Fyrirsögnin „Rifust um launin“ er auk þess ónákvæm. Ágreiningurinn snerist um skattafrádrátt, og orðalagið „allt fór í háaloft“ dregur fréttina í átt að skemmtiefni frekar en vinnuréttarmáli.
Enn fremur er ekkert samhengi veitt um hvenær fyrirvaralaus riftun telst heimil eða hvort niðurstaðan sé í samræmi við fyrri dómaframkvæmd. Stutt umsögn frá VR eða sérfræðingi í vinnurétti hefði gert fréttina gagnlegri. Hún stendur samt sem traust, hefðbundin endursögn dóms.
