Skattahækkanir sem beinast gegn Suðurlandi
Sveitarstjóri Bláskógabyggðar gagnrýnir í skoðanagrein boðaðan skatt á ferðamannastaði í sveitarfélaginu, hækkun virðisaukaskatts á baðlón og hærra kílómetragjald. Hún telur aðgerðirnar raska samkeppni og bitna sérstaklega á Suðurlandi. Greininni lýkur á áskorun til þingmanna kjördæmisins um að stöðva áformin.
Vísir birtir greinina sem skoðun, og höfundur gerir það sem heiðarlegt er: hún segir berum orðum að hún sé sveitarstjóri Bláskógabyggðar. Lesandinn veit því hvaða hagsmuni textinn ver, og þá ber að meta hann á rökum og heilindum.
Tölur vantar alveg. Hvergi kemur fram hve hár skatturinn á að vera, hvaða þrír ferðamannastaðir eiga í hlut eða hve mikið virðisaukaskattur á baðlón hækkar. Ein mikilvægasta fullyrðingin, að ríkisstjórnin hafi lofað að hækka ekki skatta á ferðaþjónustu, stendur án tilvísunar í stað, stund eða orðalag. Röksemdin um röskun á samkeppnisstöðu er efnisleg og sú sterkasta í greininni, en hún er fullyrt fremur en sýnd.
Orðfærið ber rökin ofurliði. „Hamfarir“, „alger firra“ og „aðför“ gefa sterkan tón en ekki aukinn þunga. Rök stjórnvalda fyrir gjaldtökunni, til dæmis álag á fjölsótta staði, eru hvorki reifuð né hrakin. Í staðinn er tekist á við þá skoðun að velgengni Suðurlands sé „heppni“, sem enginn er nafngreindur fyrir. Afstaðan er skýr og gagnsæ, en röksemdafærslan er þunn.
