Segir bótakerfið vera segul fyrir innflytjendur

Meginvandinn við þessa grein er algjör skortur á jafnvægi og gagnrýnni nálgun. Lárus Guðmundsson fær að setja fram fullyrðingar, til dæmis að bótakerfið sé „segull" og að kostnaður geti numið 100.000 krónum á mánuði á einstakling, án þess að blaðamaður eða ritstjórn leggi mat á réttmæti þeirra eða leiti staðfestingar. Lárus sjálfur viðurkennir að hafa ekki nákvæmar tölur, en engin tilraun er gerð til að afla þeirra. Ekkert andmæli kemur frá sveitarfélaginu, fulltrúum annarra flokka eða sérfræðingum á sviði útlendingamála, sem grefur verulega undan fréttavirði efnisins. Fullyrðingar um þróun í Þýskalandi, þar sem „stór hluti innflytjenda" hafi farið á bætur, eru settar fram án nokkurrar tilvísunar í gögn eða rannsóknir. Framsetningin er athyglisverð: fyrirsögnin „Segir bótakerfið vera segul fyrir innflytjendur" er beint tilvitnun í viðmælanda sem fær að standa ógagnrýnd sem yfirskrift greinarinnar. Greinin er birt sem ritstjórnarefni en virkar í reynd sem endursögn á pólitísku viðtali sem er á bak við greiðsluvegg (Brotkast.is). Þar með er hún bæði kynningarefni fyrir áskriftarþjónustu og vettvangur fyrir óskoðaðar pólitískar fullyrðingar. Slík nálgun stenst ekki grundvallarkröfur um fréttamennsku, þar sem lesandi fær einhliða mynd af flóknum málefnum og hefur engin gögn til að meta fullyrðingarnar sjálfur.