Stærra högg ef iðnnám hverfur úr bænum
Varabæjarfulltrúi Samfylkingarinnar í Hafnarfirði skrifar skoðanagrein um að áform um nýjan Tækniskóla við Flensborgarhöfn séu úr sögunni. Hún telur að stærra högg yrði fyrir bæinn ef iðnmenntun hyrfi úr honum. Hún rökstyður það með iðnsögu bæjarins og mikilvægi náms í heimabyggð.
„Rannsóknir benda til“ er sú setning sem greinin hvílir í raun á, og þar er hún veikust. Fullyrðingin um að fjarlægð fæli nemendur frá iðnnámi og auki brottfall er kjarni röksemdarinnar, en hvorki er getið höfundar, stofnunar né lands. Lesandinn getur ekki metið hvort niðurstöðurnar eigi við um Hafnarfjörð og höfuðborgarsvæðið.
Sögulegi hlutinn stenst hins vegar vel skoðun. Stofnun Iðnskólans 1928, virkjun Jóhannesar Reykdal 1904, koma Coot 1905 og sameiningin við Tækniskólann 2015 eru allt atriði sem lesandi getur sannreynt. Sá kafli er þó lengri en röksemdin þarfnast og byggir meira á sjálfsmynd bæjarins en á rökum. Reynsla höfundar sem sálfræðings er heiðarlega kynnt sem persónuleg reynsla.
Stærsta eyðan er ógnin sjálf. Lesandinn fær aldrei að vita hvort Tækniskólinn hafi boðað brotthvarf úr bænum eða hvort um varúðarorð sé að ræða. Hversu mikið fjárhagshöggið er kemur heldur ekki fram. Stöðu höfundar er réttilega getið í lokin. Greinin er skýr og hófstillt en skilur lesandann eftir með spurningar sem hún hefði auðveldlega getað svarað.