„Þetta er sagt af mikilli virðingu“

Greinin er í raun endursögn á kynningarfundi Seðlabankans og tilvitnunum Ásgeirs Jónssonar; hún er ekki merkt sem ritstjórnargrein þrátt fyrir að vera flokkuð svo. Sem frétt er hún skýr og skiljanleg, en verulegur ágalli er hversu einhliða hún er. Seðlabankastjóri fær mikið rými til að rökstyðja ákvörðunina og beina ábyrðgðinni að vinnumarkaðsaðilum, en engum fulltrúa verkalýðsfélaga eða atvinnurekenda er gefinn kostur á að bregðast við. Blaðamaðurinn spyr þó gagnrýnna spurninga, til dæmis um byrðar á heimilum, sem er ágætt. Tölulegar fullyrðingar, eins og verðbólga í 5,3 prósentum og stýrivextir í 8 prósentum, eru rekjanlegar til opinberra gagna Seðlabankans. Framsetningin veitir seðlabankastjóra nokkurt forskot: hann fær að skilgreina vandann, benda á lausnir og hafna gagnrýni á eigin forsendum, án þess að aðrar raddir fái sambærilegt sviðsljós. Einn sjáanlegur ruglingur er tímasetning; á einum stað segir „í morgun" um fund sem virðist hafa átt sér stað sama dag, sem vekur spurningar um hvort vísað sé til kynningarfundar eða sjálfs nefndarfundarins. Í heild sinni er þetta vönduð skráning á opinberri ákvörðun, en gagnrýnivert er að fréttastofa leiti ekki viðbragða hjá þeim aðilum sem seðlabankastjóri beindi skilaboðum sínum til.