„Enginn búið til fleiri þjóðaratkvæðagreiðslur en ég,“

Veikleiki greinarinnar liggur í algjöru ójafnvægi: allir ræðumenn og viðmælendur tilheyra nei-hliðinni og engin viðleitni er gerð til að afla viðbragða frá já-samtökum eða öðrum aðilum sem styðja ESB-viðræður. Stofnfundur er að sjálfsögðu fréttaverður atburður og eðlilegt að hafa nei-röddirnar í forgrunni, en í umfjöllun um pólitískt deilumál ætti greinarhöfundur að lágmarki að leita eftir andsvörum eða setja sjónarmið í samhengi. Þar sem greinin er birt sem frétt, ekki pistill, er þessi einhliða framsetning verulegur annmarki. Heimildir eru nafngreindar og sannreynanlegar: tilvitnun í Ólaf Ragnar Grímsson og Halldór Benjamín kemur úr beinni útsendingu Sýnar, sem er aðgengileg heimild. Talan um „á þriðja þúsund" skráðra meðlima kemur frá Halldóri sjálfum en er ekki staðfest af óháðum aðila. Framsetningin er ekki hlutlaus; orðalag eins og „mikill hugur í meðlimum" og lýsing á „jákvæðri nei-baráttu" er tekið beint úr munni viðmælenda en endurspeglast í meginmáli sem fréttalega hlutlausri staðhæfingu. Fréttamaður Sýnar, Agnar Már Másson, leggur til eina gagnrýna spurningu þegar hann spyr um þörf á nýjum samtökum, en svarið fær að standa óhreyfð. Þrátt fyrir nafngreindar heimildir skortir samhengið: hvar stendur já-hlið málsins, og hvers vegna er ekki leitað til hennar?