Úrskurðir varpa nánara ljósi á stærsta kókaínsmygl Íslandssögunnar - Google Maps og dularfullur þúsundkall
Greinin fjallar um tvo gæsluvarðhaldsúrskurði sem Landsréttur hefur birt í Straumsvíkurmálinu, þar sem 106 kílóum af kókaíni var smyglað til landsins. Lýst er framburði tveggja sakborninga, annars erlends og hins íslensks, og aðferð við auðkenningu með raðnúmeri peningaseðils.
Úrskurðir Landsréttar eru traustur grunnur. Þeir eru opinber frumgögn og greinin endursegir þau skilmerkilega, þar á meðal framburð sakborninganna sjálfra um sakleysi sitt. Sjónarmið þeirra kemst því til skila þótt verjendur hafi ekki verið spurðir, og það dugar í endursögn dómskjala.
Heimildakeðjan er hins vegar blönduð. Lýsingin á því sem fór úrskeiðis, kafarabúningarnir og skiptin á gerviefnum, er sótt til RÚV og ekki sjálfstætt staðfest. Sá fyrirvari er þó heiðarlega merktur. Skýringin á notkun raðnúmera peningaseðla, „borið hefur á því“, er hins vegar án nokkurrar tilvísunar; lesandinn veit ekki hvort hún kemur úr úrskurðinum, frá lögreglu eða frá blaðamanninum sjálfum. Orðalagið „talið er“ um réttlætiskennd almennings felur einnig að þar er um rökstuðning dómsins að ræða.
Mest umhugsunarefni er nafnbirtingin. Þrír Íslendingar eru nafngreindir og einn tengdur við 14 ára gamlan dóm fyrir manndráp, án þess að skýrt sé hvaða erindi sú fortíð á við lesandann á rannsóknarstigi. Sú ritstjórnarákvörðun hefði þurft rökstuðning.
/frimg/6/55/655887.jpg)
