Hvað sér unga fólkið sem ég sé ekki?

Greinin er birt sem skoðanagrein og höfundur er nafngreindur sem fyrrverandi frétta- og dagskrárgerðarmaður. Sem hugleiðing um kynslóðaskipti í stjórnmálum er hún vel samin og heiðarleg um eigin forsendur; Gunnar viðurkennir sína alþjóðasinnaðu sýn og gengst við að hún gæti verið blind á ákveðnum stöðum. Röksemdarfærslan er þó frekar yfirborðskennd. Höfundur vísar til „athyglisverðrar greinar" um uppgang hægrihreyfinga í Evrópu en nefnir hana hvorki á nafn né segir hvar hún birtist, sem gerir lesandanum erfitt að meta grunnforsendu pistilsins sjálfstætt. Engin gögn, kannanir eða rannsóknir eru nefnd til stuðnings þeirri fullyrðingu að vel menntað ungt fólk á Íslandi sé á þessu brautarskeiði; höfundur alhæfir af „kynnum sínum" án þess að skýra frekar. Fyrir skoðanagrein er það ekki alvarlegur ágalli, en röksemdirnar hefðu styrkst talsvert ef vísað hefði verið í opinberar kannanir eða nafngreint efni. Framsetningin hallar svo varlega til vinstri miðju: höfundur leggur áherslu á alþjóðahyggju og ESB-viðræður sem sjálfsagt gott, jafnvel þótt hann kappkosti að virða sjónarmið hinnar hliðar.