Illindi milli túlks og lögmanns drógu dilk á eftir sér fyrir rannsóknarlögreglukonu - „Ég fékk þvert nei“
Fréttin segir frá ákvörðun nefndar um eftirlit með lögreglu vegna kvörtunar lögmanns. Lögregla bað um annan verjanda fyrir handtekinn mann eftir að rúmenskur túlkur neitaði að túlka ef lögmaðurinn yrði viðstaddur. Nefndin beinir þeim tilmælum til lögreglustjórans á höfuðborgarsvæðinu að réttur sakbornings til að velja sér verjanda verði virtur.
Fyrirsögnin gefur til kynna að málið hafi „dregið dilk á eftir sér“ fyrir rannsóknarlögreglukonuna. Niðurstaða nefndarinnar er hins vegar almenn tilmæli til lögreglustjórans en ekki aðfinnsla eða viðurlög gagnvart tilteknum starfsmanni. Þar fer framsetningin lengra en efnið leyfir, og val á tilvitnuninni „Ég fékk þvert nei“ eykur á persónulega dramatík sem ákvörðunin sjálf ber ekki með sér.
Meginmálið er hins vegar vandað endursögn. Ákvörðun nefndarinnar er skýr frumheimild og greinin gerir báðum hliðum góð skil: kvörtun lögmannsins, greinargerð lögreglukonunnar, andmæli hennar og tímasetningar úr lögregluskýrslu. Lagarökin eru endursögð skilmerkilega og lesandinn getur fylgt atburðarásinni án vandræða.
Sjálfstæð blaðamennska er aftur á móti engin. Ekki var leitað viðbragða hjá lögreglu um það hvort tilmælunum verði fylgt. Túlkaþjónustan var ekki spurð hvers vegna hún setti skilyrði um viðveru tiltekins lögmanns, og það er þó áhugaverðasti þráður málsins. Fullyrðingin um skort á rúmenskum túlkum er heldur ekki könnuð. Dagsetning ákvörðunarinnar kemur hvergi fram.
