Skoða hvort gul viðvörun hafi verið vanmat á stormi sem reif upp húsþök
Fréttin fjallar um djúpa haustlægð sem olli miklu tjóni á Siglufirði þar sem aðeins gul viðvörun var í gildi. Sérfræðingur Veðurstofunnar segir til skoðunar hvort viðvörunarstig hafi verið of lágt, og aðalvarðstjóri á Tröllaskaga vísar til mælinga varðskipsins Freyju sem sýndu mun hærri hviður en mælar Veðurstofunnar.
Millifyrirsögnin „Hviðurnar ekki 40 metrar á sekúndu heldur nær 57 metrum“ er veikasti hlekkurinn. Talan kemur frá stýrimanni á Freyju, í endursögn varðstjóra í beinni útsendingu. Fréttin setur hana fram sem staðreynd þótt hún sé önnur hönd og óstaðfest. Eitt símtal við Landhelgisgæsluna hefði breytt endursögn í staðfesta mælingu.
Að öðru leyti er uppbyggingin traust. Báðar raddir eru nafngreindar og eiga beint erindi: Veðurstofan svarar fyrir viðvörunina og lögreglan lýsir aðstæðum á vettvangi. Fyrirsögnin á sér stoð í orðum Kristínar, þótt hún sé varfærnari en fyrirsögnin gefur til kynna; hún segir aðeins að það „getur alveg verið“ að matið verði endurskoðað.
Óútskýrð spenna situr eftir. Kristín segir veðrið hafa verið „í takt við spár“, en blaðamaðurinn fullyrðir án heimildar að veðurákefðin hafi komið viðbragðsaðilum að óvörum. Hvaða viðbragðsaðilar? Það kemur ekki fram. Hér hefði mátt spyrja Kristínu beint út í misræmið milli mælinga og upplifunar heimamanna.