Er Skúli Mog að selja túristum niðurgreitt kornsíróp?
Vikulegur pistill þar sem höfundur ber saman niðurgreiðslur bandarískra stjórnvalda á maísrækt eftir 1973 og lægra virðisaukaskattsþrep baðlóna á Íslandi. Tilefnið er yfirlýsing Skúla Mogensen um að fresta uppbyggingu í Hvammsvík vegna fyrirhugaðrar skattahækkunar. Höfundur spyr hvort rekstur sem þolir ekki breytt skattþrep standi yfir höfuð undir sér.
Samlíkingin ber pistilinn uppi, og hún er líka veikasti hlekkur hans. Niðurgreiðslur á maís leiddu, að sögn Pollans, til offramleiðslu og heilsutjóns. Lægra skattþrep á baðlón er vissulega ívilnun, en höfundur sýnir hvergi fram á sambærilegan skaða eða offramboð. Fyrirsögnin gefur í skyn um nafngreindan mann það sem textinn sjálfur rökstyður ekki.
Heimildavinnan er heiðarleg miðað við pistil. Kenning Pollans er eignuð honum og bók hans nefnd, ummæli Skúla eru rakin til Morgunblaðsins og höfundur bendir réttilega á að hótel og veitingastaðir haldi áfram lægra þrepi. Það er sanngjarnt mótvægi.
Rökfærslan hleypur þó yfir það sem Skúli lagði sjálfur áherslu á, hinn skamma fyrirvara. Þá er stokkið frá frestun á nýrri uppbyggingu yfir í spurningu um hvort fótur sé fyrir rekstrinum öllum. Loks er Skúla eignuð krafa um „sjálfkrafa tilkall“ til ívilnunar sem hann setti hvergi fram. Pistillinn er vel skrifaður og skemmtilegur, en rökin teygja sig lengra en efniviðurinn leyfir.
