Telja ökumenn hrædda við að axla ábyrgð eftir tjón
Stutt staðbundin frétt um fjölgun tilvika þar sem ekið er á bíla á bílaplani heimavistar MA og VMA á Akureyri án þess að tjónið sé tilkynnt. Skólameistari MA staðfestir fjölgun og segir fræðslu frekar en myndavélar vera þá leið sem skólinn vilji fara. Einn nemandi telur ökumenn forðast skömmina.
Fyrirsögnin hvílir á veikari grunni en hún gefur til kynna. „Telja ökumenn hrædda“ er byggt á getgátu eins nemanda og óeignaðri setningu blaðamanns: „Svo virðist sem þekkingarleysi eða hræðsla“ sé ástæðan. Hverjum virðist það? Lesandinn fær ekki að vita það, og fleirtalan í fyrirsögninni á sér enga stoð í einni rödd.
Karl Frímannsson skólameistari er traustur og nafngreindur heimildarmaður fyrir því að tilvikum hafi fjölgað, og hann tekur sjálfur fram að ekki sé um „einhverja öldu“ að ræða. Engar tölur fylgja þó. Einfalt hefði verið að spyrja lögregluna á Norðurlandi eystra eða tryggingafélögin hvort tilkynningum hafi fjölgað, og þá hefði fréttin staðið á gögnum en ekki tilfinningu. Athygli vekur líka að VMA er nefndur í inngangi en ekki er rætt við neinn þaðan.
Fyrir litla staðbundna frétt er efnið skýrt sett fram og útskýringin á lögbundinni ábyrgðartryggingu gagnleg lesendum. Gallinn felst í því að skýringin á hegðuninni, sem er kjarni fyrirsagnarinnar, er í raun vangavelta sem sett er fram eins og niðurstaða.