„Ef ég fer í blackout þá drep ég hann“
Greinin fjallar um framhald aðalmeðferðar í Reykholtsmálinu og endurspeglar efni hljóðupptaka sem spilaðar voru í Héraðsdómi Suðurlands. Fréttamaður vísar í ákæruskjöl og dómþingsferli, og greinin byggist að mestu á beinum tilvitnunum úr upptökunum sem lagðar voru fram í réttarsal.
Greinin er í eðli sínu réttarsalsskýrsla sem byggist á frumheimildum: hljóðupptökum sem spilaðar voru við aðalmeðferð og ákæru sem liggur fyrir dómi. Tilvitnun í orð ákærðra beint af upptökum gefur lesandanum aðgang að sönnunargögnum málsins, og það er styrkur. Veikleiki greinarinnar er hins vegar sá að ekkert sjónarhorn verjenda eða ákærðra kemur fram; lesandinn fær einungis efni sem birtist sem sakarefni ákæruvaldsins, án þess að mótmæli eða skýringar ákærðu séu raktar. Í réttarsalsfréttum er eðlilegt að slíkt komi jafnóðum, en greinin hefði mátt geta þess sérstaklega hvort ákærðu neiti sök eða hvort verjendur hafi tjáð sig um framlagðar sönnunargagnir. Framsetningin er lýsandi en hallast óhjákvæmilega gegn ákærðu þar sem eingöngu efni sem styður ákæru er rakið. Fyrirsögnin er bein tilvitnun úr sönnunargögnum og er áhrifamikil en getur talist hrifsuleg í samhengi sakamáls þar sem sakleysisskilyrði gildir.
