Kolbrún Bergþórsdóttir skrifar: Skyggnigáfa Nei-sinna

Greinin er birt sem lesendagrein og skoðun, sem ber að meta á forsendum rökstuðnings og hugsjónalegrar heiðarleika. Helsta veikleiki greinarinnar er að rök hennar eru nánast alfarið byggð á persónulegri kaldhæðni og niðurlægingu frekar en efnislegri greiningu. Höfundurinn lýsir andstæðingum sínum sem „reiðum og geðvondum einstaklingum" sem þylja „staðreyndavillur" en tilgreinir hvergi hvaða staðreyndavillur eru á ferðinni, né setur fram eigin efnislegar forsendur fyrir því hvers vegna já-afstaðan sé réttari. Þetta veikir skoðanagreinina verulega sem rökvíst skrif. Nokkur kokhreysti er í því að gagnrýna nei-sinna fyrir að „vita" hvernig samningurinn verður, en setja svo sjálf fram fullyrðingar um að „hræðsluáróður" sé eina röksemdin á bak við andstöðuna, án þess að takast á við raunveruleg sjónarmið um fiskveiðistjórnun, landbúnaðarstefnu eða fullveldissjónarmið. Sem skoðanagrein er þetta löglegt form, en hugsjónalegur heiðarleiki krefst þess að höfundur taki á mótrökum í efni, ekki einungis í tóni.