Hágrét í rúminu þegar allur peningurinn var búinn
Helgarviðtal við Davíð Má Stefánsson, 21 árs, sem lýsir spilafíkn sinni frá sautján ára aldri, játningu fyrir foreldrum og leið sinni til bata. Hann vinnur nú að snjallforritinu Sobrano fyrir unga spilafíkla. Greininni lýkur á kafla með tölum um fjárhættuspil ungmenna á Íslandi.
Síðasti kafli viðtalsins lyftir því upp fyrir persónulega frásögn. ESPAD-könnunin frá 2024 og tölur Íslandsbanka um veltu viðskiptavina undir átján ára aldri á veðmálasíðum eru nefndar heimildir sem lesandinn getur flett upp. Þannig fær saga eins manns samhengi sem sýnir að hún er ekki einsdæmi.
Helgarviðtal ber ekki að meta eftir kröfum um jafnvægi. Frásögn Davíðs er skýr, hreinskilin og vel uppbyggð. Blaðamaðurinn leyfir honum að lýsa hugsunarhætti fíkninnar með eigin orðum, og það gefur greininni raunverulegt gildi fyrir lesendur í svipuðum sporum.
Veikleikarnir eru tveir. „Rannsókn á spilahegðun Íslendinga“ er ekki nefnd á nafn, og „sérfræðingar“ sem vara við eru nafnlaus hópur; hvort tveggja hefði mátt eigna tiltekinni stofnun eða höfundi. Þá endar viðtalið að hluta sem kynning á Sobrano, með vefslóð og ákalli um styrki. Engin óháð rödd er spurð hvort jafningjastuðningur í smáforriti gagnist eða hvaða áhætta fylgi nafnlausu samfélagi. Alma Hafsteinsdóttir er þegar nefnd í greininni; eitt símtal til hennar hefði dugað.
