Heimsendur matur hækkar úr 300.000 í 500.000

Greinin gefur formanni Félags eldri borgara í Reykjavík rúman vettvang til að lýsa andstöðu sinni, og viðtalið er bæði lífrænt og áhrifaríkt. Sjónarmið borgarinnar koma hins vegar aðeins fram í einni stuttri efnisgrein sem vísar til ummæla Ragnhildar Öldu Maríu Vilhjálmsdóttur úr fréttum deginum áður; þar er ekki beint viðtal við hana heldur endursöguð rök sem vísað er til í öðrum fréttum. Þetta er veikleiki, því blaðamaður hefði getað leitað beint eftir svörum meirihlutans við gagnrýni formannsins, til dæmis um hvort gripið verði til úrræða fyrir þá sem hafa ekki efni á hækkuninni. Tölulegar upplýsingar, eins og verðið á hverri máltíð og áætluð árleg hækkun, eru sannreynanlegar út frá gjaldskrá borgarinnar og fundargerðum velferðarráðs, svo heimildagrunnurinn er skýr að þeim hluta. Framsetningin hallar þó greinilegast að gagnrýnihliðinni: fyrirsögnin dregur fram verðhækkunina sem áfall, orðalagið „köld vatnsgusa" er endurtekið í þrjú skipti, og spurningar blaðamannsins leiða heimildamanninn markvisst í átt að harkalegri gagnrýni. Þetta er ekki sjálfkrafa ógilt, en skekkir heildarjafnvægið þegar hin hliðin fær ekki sambærilegt rými til að svara. Fréttamennskan er sanngjörn í grundvallaratriðum en skortur á beinu viðtali við borgarfulltrúa eða talsmann borgarinnar dregur úr trausti.