Töpuðu bardaganum, liðþjálfanum og prestinum
Vísir fjallar um pistil Jóns Gnarr í Morgunblaðinu, þar sem hann lýsir veru sinni í þingflokki Viðreisnar í líkingamáli um hernað. Blaðamaðurinn ræður í líkingarnar og tengir „liðþjálfann“, „prestinn“ og „hershöfðingjana“ við nafngreinda einstaklinga innan flokksins.
Myndatextarnir ganga lengra en Jón sjálfur. Í meginmálinu er varlega farið: Sigmar „virðist“ vera liðþjálfinn og Guðbrandur „gæti“ verið presturinn. Undir mynd stendur hins vegar fullum fetum að forysta Viðreisnar undir stjórn Þorgerðar Katrínar fái kaldar kveðjur, þótt pistlahöfundurinn hafi einmitt kosið að nefna engan. Túlkun blaðamannsins er þannig sett fram sem staðreynd þar sem lesandinn staldrar helst við.
Heimildirnar eru traustar svo langt sem þær ná. Pistillinn er birtur, nafngreindur og auðfundinn, viðtalið við Útvarp Sögu er tilgreint og úrslit þjóðaratkvæðagreiðslunnar gefa gott samhengi. Heiðarlegt er líka að viðurkenna að vísunin til Guðbrands gangi illa upp.
Alvarlegasta gloppan er að enginn úr forystu Viðreisnar var spurður álits. Fullyrðingar Jóns um að ábendingum hans hafi ekki verið svarað og að stríðið skorti markmið eru ásakanir á flokksforystu, og ráðherrarnir sem greinin tengir við þær hefðu átt að fá tækifæri til að svara. Án þess verður fréttin að endursögn eins pistils með getgátum ofan á.
