„Ég lifði þetta af“

Greinin er í eðli sínu persónuleg frásögn, endursögð frá Kveik-þætti RÚV, og ber þess skýr merki. Heimildir eru tvær: nafnlaus kona sem segir sögu sína og Drífa Snædal hjá Stígamótum, sem nefnd er með nafni og titli. Þetta er ásættanlegt fyrir grein af þessu tagi, en vert er að benda á nokkur atriði. Í fyrsta lagi er upprunakeðjan óljós; greinin er ritstjórnarefni en byggist nánast alfarið á endursögn á efni úr Kveik, án þess að greina skýrt á milli þess sem blaðamaður Vísis rannsakaði sjálfstætt og þess sem tekið er beint úr sjónvarpsþættinum. Lesandinn fær aldrei að vita hvort höfundur talaði sjálfur við konuna eða Drífu, eða hvort allt er endursagt. Þetta veikir heimildastraum greinarinnar. Í öðru lagi er ramminn einsleitur. Sjónarhorn konunnar og Stígamóta eru vel samhljóma, sem er eðlilegt í viðtali við brotaþola, en engin tilraun er gerð til að setja málið í víðara samhengi, til dæmis með tilvísun í löggjöf, tölur um málsmeðferð eða viðbrögð yfirvalda. Bókin „Venjulegar konur" er nefnd en ekki höfundur hennar. Greinin gegnir vel hlutverki sínu sem vitnisburður brotaþola og vekur athygli á raunverulegu vandamáli, en sem sjálfstæð blaðamennska er hún frekar þunn; hún er í raun vel skrifuð samantekt á efni annars miðils.