Pínu sársauki á unga fólkið?
Höfundur bregst við orðum fjármálaráðherra um að heimilin geti þolað „sársauka“ vegna aðhalds og bendir á að sterk eignastaða sé einkum hjá elsta aldurshópnum. Hann rekur brostnar verðlagsforsendur kjarasamninga og vaxtamun og minnir Samfylkingu og Viðreisn á kosningaloforð um lægri vexti.
Skoðanagrein sem byggir rök sín á tölum sem lesandinn getur flett upp: eignatölur Hagstofunnar, könnun Seðlabankans frá janúar 2024, viðmið kjarasamninga og bein orð úr kosningabaráttu flokkanna. Höfundur viðurkennir einnig að ríkisstjórnin ráði ekki stýrivöxtum og að hún telji aðhald nauðsynlegt. Slík heiðarleg viðurkenning á mótrökum styrkir greinina.
Kjarni röksemdarinnar er þó veikari en framsetningin gefur til kynna. Höfundur gagnrýnir réttilega að meðaltal segi ekki alla söguna en birtir síðan aðeins meðaltal elsta hópsins; eignastaða yngra fólks, sem öll röksemdin hvílir á, kemur hvergi fram. Tilvísunin í 90% veðsetningarheimild fyrstu kaupenda styður heldur ekki fullyrðinguna um að staða þeirra hafi versnað.
Reiknidæmið um 78 þúsund króna mun stenst gróflega, en þar er munurinn á stýrivöxtum yfirfærður á húsnæðislán án þess að sú forsenda sé nefnd. Ráðherrann vísaði líka til lítilla vanskila, sem höfundur svarar ekki. Röksemdin er vel unnin og sanngjörn í tón en skilur eftir eyður einmitt þar sem hún þyrfti að vera sterkust.
(Athugasemd: „stenst“ er rétt mynd sagnarinnar „standast“ og var því látin halda sér. „Stendst“ er algeng villa. Hins vegar var leiðrétt raunveruleg villa í sömu setningu: „stýrivaxtamun yfirfært“ átti að vera í nefnifalli og karlkyni.)
