Segjast ekki ætla að skipta sér af at­kvæða­greiðslunni

Greinin stendur vel að vígi hvað varðar fjölbreytni heimilda. Blaðamaðurinn vísar í opinbera yfirlýsingu rússneska sendiráðsins, umfjöllun Aftenposten og Euractiv, beinar tilvitnanir í Þorgerði Katrínu Gunnarsdóttur, sérfræðinginn Paul Buvarp hjá FFI og Finnboga Jónasson hjá greiningardeild ríkislögreglustjóra. Vísir gerði einnig sjálfstæða tilraun til að ná athugasemdum frá sendiráðum Kína og Bandaríkjanna, sem gefur til kynna raunverulega fréttaöflun umfram endursögn. Jafnvægið er viðunandi: sjónarmið Rússa fá rúm, gagnásakanir þeirra á hendur ESB eru nefndar, og íslensk stjórnvöld koma einnig að máli. Sérfræðigreining Buvarps bætir fræðilegu dýpt við efnið. Það sem má gagnrýna er að verulegur hluti sögulegrar umfjöllunar, einkum um Brexit og Frakkland, er endursagt úr Aftenposten án þess að Vísir bæti sjálfstæðri sannreyningu við. Heimildarkeðjan er þó gagnsæ; lesandinn sér hvaðan efnið kemur. Fullyrðing Þorgerðar Katrínar um að bottarnir séu „skýrt dæmi um að erlend ríki reyni að hafa áhrif" stendur að mestu ómótsögð í greininni; enginn óháður sérfræðingur staðfestir eða hafnar þeirri túlkun sérstaklega. Ónafngreindir embættismenn ESB í Euractiv eru veikasti hlekkurinn, en Vísir ber ábyrgð á endursögninni fremur en heimildaöfluninni þar. Á heildina litið er þetta vel unnin frétt sem sameinar erlendar og innlendar heimildir á skýran hátt.