Ætlum við að fækka bílum eða bara ökumönnum með sjálfkeyrandi bílum?
Framkvæmdastjóri Hopp Reykjavíkur skrifar skoðanagrein um sjálfkeyrandi bíla í kjölfar umræðu á Alþingi. Hún varar við því að tæknin auki umferð og telur deilihagkerfi lausnina. Hún leggur jafnframt til að ríkið setji reglur en láti einkaaðila, á borð við eigið fyrirtæki, sjá um reksturinn.
Lokaorðin „Við hjá Hopp erum tilbúin“ draga greinina saman. Hún birtist undir merkjum skoðunar, og höfundur leynir ekki hagsmunum sínum. Þeir eru nefndir bæði í textanum og í undirskrift, og lesandinn veit því hvaðan rökin koma. Sú hreinskilni er greininni til sóma.
Rökin hvíla þó á veikustu stoðinni þar sem mest er undir. Höfundur hafnar opinberum rekstri með því einu að kalla hann „óþarfa“, en rökstyður það ekki frekar. Hún svarar ekki augljósum mótrökum, til dæmis hvort lítill markaður á borð við Heimaey beri samkeppni eða hvort þjónustan félli betur að almenningssamgöngum. Þá sleppir hún því að deilibílar aka líka tómir þegar þeim er dreift eftir eftirspurn, sem er einmitt vandinn sem hún gagnrýnir í dæmi Pawels.
Talan um yfir 100 þúsund notendur á ári kemur frá fyrirtækinu sjálfu og verður ekki staðfest innan greinarinnar. Það er þó eðlilegt í skoðanagrein. Höfundur vísar sanngjarnt til sjónarmiða þingmanna úr ólíkum flokkum og tekur áhyggjur þeirra alvarlega. Röksemdafærslan er skýr og læsileg, en hún endar sem kynning á eigin fyrirtæki frekar en sem hlutlaus greining.
