Þjóðaratkvæði um ESB samþykkt á Alþingi

Greinin stendur vel að frumheimdavinnu: hún byggir á beinum tilvitnunum í tugi þingmanna og lýsir atkvæðatölum nákvæmlega (34 já, 8 nei, 14 sátu hjá). Sögulegt samhengi um afturköllun aðildarumsóknar 2015 og stefnuyfirlýsingu ríkisstjórnarinnar þá er vel unnið og gefur lesandanum nauðsynlegan bakgrunn. Þó ber á ójafnvægi í raddvali: tilvitnunum í andstæðinga þjóðaratkvæðagreiðslunnar (Sigmundur Davíð, Sigríður Á. Andersen, Guðlaugur Þór, Jón Pétur Zimsen, Guðrún Hafsteinsdóttir, Diljá Mist) er miklu meiri pláss gefinn en röddum stuðningsmanna. Pawel Bartoszek fær eina stutta tilvitnun, Kristrún Frostadóttir aðra, en röksemdir þeirra eru rýrar í samanburði við margþætta gagnrýni Miðflokksins. Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir, utanríkisráðherra og lykilaðili málsins, er nefnd en fær enga beina tilvitnun. Þetta skekkir heildarframsetninguna þannig að lesandi gæti haldið að röksemdafærsla stuðningsmanna hafi verið mun veikari en hún var í reynd. Athyglisvert er einnig að athugasemd lesanda undir greininni bendir á að fréttinni hafi verið birt áður en atkvæðagreiðslunni lauk, sem þýðir að fyrirsögnin fullyrði um samþykkt sem ekki var enn komin. Slíkt getur verið eðlilegt í beinni fréttaflutningi ef greinin er uppfærð, en hvergi er tekið fram hvort greinin sé endurskoðuð eftir lokaatkvæðagreiðslu. Einnig er kynjamistök í greininni: um Dagbjörtu Hákonardóttur segir „Hann sagði" sem er augljóslega villa. Heilt á litið er þetta ítarleg og vel heimilduð þingfrétt sem myndi hljóta hærra einkunn ef jafnvægið í raddvali væri betra.