Þegar trúarsiðum og lagakerfi er ruglað saman
Lilja Benatov Hjartar svarar í skoðanagrein Facebook-pistli sem lýsti sharía-lögum sem saklausu siðakerfi. Hún greinir á milli persónulegra trúarsiða og réttarkerfis og tekur fyrir erfðarétt, fjölkvæni, íslamska bankastarfsemi, sönnunarreglur og dauðarefsingu við trúarbrotum. Niðurstaða hennar er að á Íslandi eigi einungis íslensk lög að gilda.
Andmælandinn er hvergi nefndur. Lilja Benatov Hjartar svarar Facebook-pistli sem hvorki er nafngreindur né vísað á. Lesandinn verður því að treysta endursögn hennar á því sem þar stóð, til dæmis að sakamálalögum sharía sé lýst „eins og íslensk lög“. Í rökræðugrein er það veikasti hlekkurinn: ekki er hægt að ganga úr skugga um að gagnrýnin hitti raunverulegar fullyrðingar en ekki einfaldaða útgáfu þeirra. Nútíminn birtir greinina án þess að bæta úr þessu.
Að öðru leyti er rökfærslan skipuleg og að mestu heiðarleg. Höfundur gerir skýran greinarmun á persónulegum trúarsiðum og réttarkerfi. Hún viðurkennir að upphaflega greinin í Fréttatímanum hafi verið hörð og alhæfandi og tekur fram að sharía sé breytilegt eftir lögskólum og ríkjum. Vísunin í Kóraninn 4:11 og lýsingin á Murabaha-fjármögnun eru atriði sem lesandi getur kannað sjálfur.
Sumar fullyrðingar eru þó afdráttarlausari en efni standa til. Að konur hafi haft „fullan“ erfða- og eignarrétt í Rómaveldi er umdeilanleg einföldun. Þá eru athugasemdakerfi notuð sem sönnun um áhrif glansmyndarinnar án þess að eitt einasta dæmi sé tilgreint.