Heimilin eiga ekki alltaf að borga brúsann
Formaður kjördæmissambands Framsóknar í Suðvesturkjördæmi gagnrýnir fjárlagafrumvarp ársins 2027 og niðurfellingu vaxtabóta. Hann rekur tvö reiknuð dæmi um aukna byrði fjölskyldna og kynnir Heimilissátt flokksins sem betri leið.
„Þetta eru sviðsmyndir byggðar á forsendum Framsóknar“: þessi fyrirvari er það heiðarlegasta í greininni og jafnframt veikasti hlekkur hennar. Pistillinn, sem Vísir birtir sem aðsenda skoðun, hvílir allur á reiknivél flokksins sjálfs á utreikningur.is. Höfundur segir það hreint út, og staða hans innan flokksins er skýr. Lesandinn fær hins vegar ekkert að vita um forsendurnar: hvaða gjaldahækkanir eru reiknaðar inn, hvaða vaxtaþróun er gefin eða hvernig áhrifin á höfuðstól eru metin.
Tölurnar hanga þó saman. Sundurliðunin hjá einstæða foreldrinu gengur upp og höfundur tekur sjálfur fram að 82 þúsund krónur leggist á höfuðstól en greiðist ekki úr vasa á árinu. Einmitt sú nákvæmni sýnir að munurinn á mótvægisaðgerðum ríkisstjórnarinnar og tillögum Framsóknar fyrir þessa fjölskyldu er aðeins um 16 þúsund krónur á ári. Orðræðan um þéttsetið eldhúsborð lætur það ósagt.
Stærsta gloppan í röksemdafærslunni er fjármögnunin. Höfundur viðurkennir að hverri tillögu þurfi að fylgja ábyrg fjármögnun en nefnir enga leið til hennar. Rök ríkisstjórnarinnar fyrir hallalausum rekstri í verðbólgu fá aðeins eina setningu, og síðari hluti greinarinnar er að mestu almenn stefnuorðræða.
