Hvað gekk á í Landsvirkjun?
Ritstjórnargrein Viðskiptablaðsins krefst skýringa á því hvers vegna Hörður Arnarson hættir sem forstjóri Landsvirkjunar fyrr en ætlað var, eftir ágreining við stjórn um stjórnarhætti. Blaðið greinir frá eigin beiðnum um fundargerðir stjórnar og gögn ráðuneytisins og hvetur stjórn og eiganda til að upplýsa málið.
Ritstjórnargrein Viðskiptablaðsins, birt sem skoðun, sker sig úr fyrir þá sök að blaðið greinir sjálft frá eigin eftirgrennslan: beiðni um fundargerðir stjórnar frá apríl, synjun Landsvirkjunar með vísan til undanþágu frá upplýsingalögum og nýrri beiðni til fjármála- og efnahagsráðuneytisins. Krafan um skýringar hvílir því á áþreifanlegri viðleitni, ekki á tómri hneykslan.
Röksemdafærslan er öguð. Ummæli Brynju Baldursdóttur, Kristrúnar Frostadóttur og Landsvirkjunar eru höfð eftir þeim og svör þeirra fá að standa, þar á meðal fullyrðing forsætisráðherra um að arðgreiðslur hafi ekki verið ræddar. Greinin fullyrðir ekki hvað deilt var um, heldur viðurkennir hreinskilnislega að um það liggi engar upplýsingar fyrir.
Nokkrir veikleikar eru þó á. Málsgreinin um fund Harðar með forsætisráðherra gefur meira í skyn en hún segir; orðin „vekur athygli“ ýta lesandanum í átt að grun sem greinin rökstyður hvergi. Þá er vísað til „fréttaflutnings“ af starfsmannafundinum án þess að nefna hvaðan hann kom. Loks hefði mátt fjalla um hvers vegna undanþágan frá upplýsingalögum er til, til dæmis vegna viðskiptahagsmuna, áður en farið er fram á að fram hjá henni sé litið.
